SONG  “AMONG THE STATUES”

A little world dances among the statues,
here I laugh out loud, here I rush ahead.
This is my path, this is where I am,
a big world grows from such small things.

I run lightly between the statues,
here I have a stick, a leaf, there a footprint in the sand.
I ask, “What’s this?” “What’s it for?” I ask all the time,
because I still want to explore the world around us.

Between the statues is my little world,
full of fun, laughter, sunshine, and colors.
Here and now I’m growing, here and now I am,
what’s small to you is so important to me. 
Between the statues is my little world,
full of fun, laughter, sunshine, and colors.
Here and now I’m growing, here and now I am,
look closely at me—the whole world is right there.

I don’t want to know yet where time is heading,
right now I want to be close, right now I’m calling out to you.
Right now I have questions, right now these days are important,
because the world isn’t “later”—it’s only “now.”

I don’t want to wait long for you to understand me,
I want you to be close when I call out, “Hey!”
This is my “now,” this is where I belong,
if you come closer, I’ll give you my world.


THE SONG “FROM ABOVE”

From above, from above, the world looks different,
there’s more haste there, more important matters.
From above, from above, you can see the path ahead,
so we look higher—I suppose that’s how it has to be.

They no longer stand still; they’re already heading into the distance,
every step is high, every step so steady.
They look down on us, they keep looking further ahead,
as if that distant land were the most important thing.

From high above, from high above, the world looks different,
there’s more haste there, more important matters.
From high above, from high above, you can see the path ahead,
but can they still see us from that mountain?

Everyone speaks loudly, everyone says, “I know,”
everyone looks further ahead, as if there were meaning there.
We have questions, we have our own voice,
we want someone to hear just that.

From high above, from high above, the world looks different,
there’s more haste there, more important matters.
From up high, from up high, you can see the next goal,
but can you see what really is from this mountain?

Maybe from up high you can see more paths than from here,
maybe it’s easier to head straight inward from there.
But when you run only toward the goal,
it’s very easy to pass by the one who’s here.

From high up, from high up, you see a different world,
more rush there, more important matters.
From high up, from high up, you can see the goal,
but from that mountain, can you still see me?


THE SONG “BEFORE YOU TEACH ME”

When you speak very quickly, I lose my words, I lose my step,
when you look up somewhere high, I’m far away from here.
I’m small, I walk more slowly, I learn about the world every day,
before you say, “Come on, let’s keep going,” stay close to me for a moment.

When you say, “You won’t understand,” it makes me so sad,
because I don’t live “in a moment”—I live right here, among you.
I have questions, my own thoughts, my own tiny, important world;
before you try to lead me, first stand beside me.

Before you teach me, pause time with me,
before you show me the way, notice us first.
Before you look up again, see that I’m here,
come closer, look me in the eyes, stay here with me for a moment.

We so often want to speak, we so often know something,
but in this rush and hurry, we lose our childlike voice.
It’s easy to say, “You have to make it in time,” “You have to know,” “You have to run,”
but it’s harder to stay, harder to listen, harder to simply be.

Before you teach me, pause time with me,
before you show me the way, notice us first.
Before you look up again, see that I’m here,
come closer, look into my eyes, stay here with me for a moment.


SONG - When a Child Laughs

When a child laughs, the light returns, the day returns,
suddenly everything shines brighter, suddenly it’s easier to breathe.
When a child laughs, shadows fade and fears disappear,
and in this room, a strong, loud sound grows ever louder.

When a child laughs, the heart knows it makes sense,
that goodness grows most beautifully where someone hears laughter.
When a child laughs, sadness vanishes, anger vanishes,
and immediately, that shared song awakens in each of us.

Reach out your hand, let’s go together,
let this joy awaken in us
what is bright, what is good,
let the whole world hear it.

When a child laughs—the whole world laughs!
When a child laughs—there is so much light within us!
So much sunshine in a single laugh, so much goodness it gives us,
when a child laughs—the world laughs!
When a child laughs—the whole world laughs!
When a child laughs—the radiance grows in our hearts!
Join hands, stay with us, let’s sing it one more time:
when a child laughs—the world laughs!

No grand words are needed here, nor grand deeds,
sometimes you just need to know how to stay when the world calls quietly.
When you see, when you hear, when you know how to stay close,
even a child’s little smile can give great strength.

Today together, today aloud, in one rhythm, in one breath,
let this song fly far and wide, let it brighten every day.
For in this laughter lies hope; in it our world begins,
and from warmth and closeness, more goodness grows within us.

Take my hand, let’s walk together,
may this joy awaken in us
what is bright, what is good,
let the whole world hear it.

When a child laughs—the whole world laughs!
When a child laughs—there is so much light within us!
So much sunshine in a single laugh, so much goodness it gives us,
when a child laughs—the world laughs!
When a child laughs—the whole world laughs!
When a child laughs—the radiance in our hearts grows!
Join hands, stay with us, let’s sing it one more time:
when a child laughs—the world laughs!

 

 

CHANSON  « ENTRE LES STATUES »

Entre les statues, un petit monde danse,
ici je ris à gorge déployée, là je file à toute allure.
C’est ici mon chemin, c’est ici que je suis,
c’est de ces petites choses que naît le grand monde.

Entre les statues, je cours ainsi avec légèreté,
ici j’ai un bâton, une feuille, là une empreinte dans le sable.
Je demande : « Qu’est-ce que c’est ? », « À quoi ça sert ? », je pose sans cesse des questions,
car je veux toujours découvrir le monde qui nous entoure.

Entre les statues se trouve mon petit monde,
il est plein de jeux, de rires, de soleil, de couleurs.
Ici et maintenant je grandis, ici et maintenant je suis,
ce qui est petit pour vous est si important pour moi. 
Entre les statues se trouve mon petit monde,
il est plein de jeux, de rires, de soleil, de couleurs.
C’est ici et maintenant que je grandis, c’est ici et maintenant que je vis,
regarde-moi attentivement — le monde entier est là.

Je ne veux pas encore savoir où file le temps,
maintenant, je veux être près de vous, maintenant je vous appelle.
Maintenant, j’ai des questions, maintenant ce sont des jours importants,
car le monde n’est pas « plus tard » — seul le « maintenant » résonne.

Je ne veux pas attendre longtemps que tu me comprennes,
je veux que tu sois près de moi quand j’appelle : « hé ! ».
C’est ici mon présent, c’est ici ma place,
si tu t’approches, je te donnerai mon monde.


CHANSON « D’EN HAUT »

D’en haut, d’en haut, on voit le monde autrement,
là-haut, il y a plus de précipitation, plus de choses importantes.
D’en haut, d’en haut, on voit le chemin qui s’étend au loin,
alors on regarde plus haut — c’est sans doute nécessaire.

Ils ne restent plus immobiles, ils s’en vont déjà au loin,
chaque pas est haut, chacun est si régulier.
Ils regardent au-dessus de nous, ils regardent toujours plus loin,
comme si cette terre lointaine était la plus importante.

D’en haut, d’en haut, on voit le monde autrement,
là-haut, il y a plus de précipitation, plus de choses importantes.
D’en haut, d’en haut, on voit le chemin qui s’étend,
mais est-ce qu’on nous voit encore depuis cette montagne ?

Chacun parle fort, chacun dit : « Je sais »,
chacun regarde plus loin, comme si le sens s’y trouvait.
Nous avons des questions, nous avons notre propre voix,
nous voulons que quelqu’un entende justement cela.

D’en haut, d’en haut, on voit un monde différent,
là-bas, plus de précipitation, plus de choses importantes.
D’en haut, d’en haut, on voit l’objectif lointain,
mais depuis cette montagne, voit-on ce qui est ?

Peut-être voit-on plus de chemins d’en haut qu’ici,
peut-être est-il plus facile de s’enfoncer tout droit dans les profondeurs depuis là-haut.
Mais quand on ne court que vers l’objectif,
on passe très facilement à côté de celui qui est là.

D’en haut, d’en haut, on voit le monde autrement,
là-haut, il y a plus de précipitation, plus de choses importantes.
D’en haut, d’en haut, on peut voir le but,
mais est-ce qu’on me voit encore depuis cette montagne ?


CHANSON « AVANT DE M’APPRENDRE »

Quand tu parles très vite, je perds le fil, je perds le rythme,
quand tu regardes quelque part au loin, je suis loin d’ici.
Je suis petit, j’avance plus lentement, j’apprends le monde chaque jour,
avant que tu ne dises : « Allez, continue », reste un instant près de moi.

Quand tu dis : « Tu ne comprendras pas », ça me rend si triste,
car je ne vis pas « dans un instant », mais ici, parmi vous.
J’ai des questions, mes propres pensées, mon petit monde qui compte tant,
avant de vouloir me guider, viens d’abord te tenir à mes côtés.

Avant de m’apprendre, arrête le temps avec moi,
avant de me montrer le chemin, remarque-nous d’abord.
Avant de lever à nouveau les yeux, regarde que je suis là,
approche-toi, regarde-moi dans les yeux, reste un instant avec moi ici.

Nous avons si souvent envie de parler, nous savons si souvent quelque chose,
mais dans cette course et cette précipitation, nous perdons notre voix d’enfant.
Il est facile de dire : « tu dois y arriver à temps », « tu dois savoir », « tu dois courir »,
il est plus difficile de rester, plus difficile d’écouter, plus difficile de simplement être là.

Avant de m’apprendre quoi que ce soit, arrête le temps avec moi,
avant de me montrer le chemin, remarque-nous d’abord.
Avant de lever à nouveau les yeux, regarde que je suis là,
approche-toi, regarde-moi dans les yeux, reste un instant avec moi ici.


CHANSON - Quand un enfant rit

Quand un enfant rit, la lumière revient, le jour revient,
tout brille soudain plus fort, on respire soudain plus facilement.
Quand un enfant rit, l’ombre s’efface et la peur disparaît,
et dans cette salle, on entend de plus en plus fort un son puissant et retentissant.

Quand un enfant rit, le cœur sait que cela a un sens,
que le bien s’épanouit le plus belle là où l’on entend rire.
Quand un enfant rit, la tristesse s’en va, la colère s’en va,
et aussitôt, en chacun de nous, ce chant commun s’éveille.

Tends-moi la main, marchons ensemble,
que cette joie éveille en nous
ce qui est lumineux, ce qui est bon,
que le monde entier l’entende.

Quand un enfant rit, c’est le monde entier qui rit !
Quand un enfant rit, tant de lumière est en nous !
Tant de soleil dans un seul rire, tant de bien qu’il nous apporte,
quand un enfant rit, le monde rit !
Quand un enfant rit, le monde entier rit !
Quand un enfant rit, la lumière grandit dans nos cœurs !
Tends-nous la main, reste avec nous, chantons encore une fois :
quand un enfant rit, c’est le monde entier qui rit !

Ici, pas besoin de grands mots ni de grandes choses,
il suffit parfois de savoir rester présent quand le monde nous appelle en silence.
Quand tu vois, quand tu entends, quand tu sais rester près de lui,
même le petit sourire d’un enfant peut donner une grande force.

Aujourd’hui ensemble, aujourd’hui à voix haute, au même rythme, d’un seul souffle,
que cette chanson s’envole plus loin, qu’elle illumine chaque jour.
Car dans ce rire réside l’espoir, c’est là que commence notre monde,
et grâce à la chaleur et à la proximité, davantage de bien grandit en nous.

Donne-moi la main, marchons ensemble,
que cette joie éveille en nous
ce qui est lumineux, ce qui est bon,
que le monde entier l'entende.

Quand un enfant rit, c'est le monde entier qui rit !
Quand un enfant rit, tant de lumière brille en nous !
Tant de soleil dans un seul rire, tant de bien qu’il nous apporte,
quand un enfant rit, le monde rit !
Quand un enfant rit, le monde entier rit !
Quand un enfant rit, la lumière grandit dans nos cœurs !
Tends-nous la main, reste avec nous, chantons encore une fois :
quand un enfant rit, c’est le monde entier qui rit !

 

CANCIÓN  «ENTRE LAS ESTATUAS»

Entre las estatuas baila un pequeño mundo,
aquí me río a carcajadas, aquí corro sin parar.
Aquí está mi camino, aquí estoy yo,
de estas pequeñas cosas crece un gran mundo.

Entre las estatuas corro con ligereza,
aquí tengo un palito, una hojita, allí una huella en la arena.
Pregunto: «¿qué es esto?», «¿para qué?», pregunto sin cesar,
porque sigo queriendo conocer el mundo que nos rodea.

Entre las estatuas está mi pequeño mundo,
lleno de diversión, risas, sol y colores.
Aquí y ahora crezco, aquí y ahora permanezco,
lo que para vosotros es pequeño, para mí es muy importante. 
Entre las estatuas está mi pequeño mundo,
lleno de diversión, risas, sol y colores.
Aquí y ahora crezco, aquí y ahora permanezco,
mírame con atención: todo el mundo está ahí.

Aún no quiero saber adónde corre el tiempo,
ahora quiero estar cerca, ahora os llamo.
Ahora tengo preguntas, ahora días importantes,
porque el mundo no es «más tarde», solo resuena el «ahora».

No quiero esperar mucho hasta que me entiendas,
quiero que estés cerca cuando te llame: «¡Eh!».
Aquí está mi «ahora», aquí tengo mi lugar,
si te acercas más, te daré este mundo mío.


CANCIÓN «DESDE LO ALTO»

Desde lo alto, desde lo alto se ve el mundo de otra manera,
allí hay más prisa, más asuntos importantes.
Desde lo alto, desde lo alto se ve el camino más lejano,
así que miramos más arriba… supongo que así debe ser.

Ya no se quedan quietos, ya se dirigen hacia la lejanía,
cada paso es alto, cada uno igual.
Miran por encima de nosotros, miran siempre más allá,
como si lo más importante fuera esa tierra lejana.

Desde lo alto, desde lo alto se ve el mundo de otra manera,
allí hay más prisa, más asuntos importantes.
Desde lo alto, desde lo alto se ve el camino que queda por recorrer,
pero ¿se nos sigue viendo desde esa montaña?

Todos hablan en voz alta, todos dicen: «lo sé»,
todos miran más allá, como si allí estuviera el sentido.
Nosotros tenemos preguntas, tenemos nuestra propia voz,
queremos que alguien escuche precisamente eso.

Desde lo alto, desde lo alto se ve un mundo diferente,
allí hay más prisa, más asuntos importantes.
Desde lo alto, desde lo alto se ve la meta más lejana,
pero ¿se ve desde esa montaña lo que hay?

Quizá desde arriba se vean más caminos que desde aquí,
quizá sea más fácil partir desde allí directamente hacia el interior.
Pero cuando corres solo hacia donde está la meta,
es muy fácil pasar de largo a quien está aquí.

Desde lo alto, desde lo alto se ve el mundo de otra manera,
allí hay más prisa, más asuntos importantes.
Desde lo alto, desde lo alto se puede ver la meta,
pero ¿desde esa montaña aún se me ve a mí?


CANCIÓN «ANTES DE QUE ME ENSEÑES»

Cuando hablas muy rápido, pierdo el hilo, pierdo el ritmo,
cuando miras hacia algún lugar lejano, yo estoy muy lejos de aquí.
Soy pequeño, camino más despacio, aprendo del mundo cada día,
antes de que digas: «vamos, sigue adelante», quédate un rato a mi lado.

Cuando dices: «No lo entenderás», me entristece tanto,
porque yo no vivo «en un momento», sino aquí, entre vosotros.
Tengo preguntas, mis propios pensamientos, mi pequeño y importante mundo,
antes de que quieras guiarme, primero quédate a mi lado.

Antes de enseñarme, detén el tiempo conmigo,
antes de mostrarme el camino, fíjate primero en nosotros.
Antes de volver a mirar hacia arriba, fíjate en que estoy aquí,
acércate, mírame a los ojos, quédate un rato conmigo aquí.

A menudo queremos hablar, a menudo sabemos algo,
pero en esta carrera y esta prisa perdemos nuestra voz infantil.
Es fácil decir: «tienes que llegar a tiempo», «tienes que saber», «tienes que correr»,
pero es más difícil quedarse, más difícil escuchar, más difícil simplemente estar ahí.

Antes de enseñarme, detén el tiempo conmigo,
antes de mostrarme el camino, fíjate primero en nosotros.
Antes de volver a mirar hacia arriba, fíjate en que estoy aquí,
acércate, mírame a los ojos, quédate un rato conmigo aquí.

CANCIÓN - Cuando un niño se ríe

Cuando un niño se ríe, vuelve el brillo, vuelve el día,
de repente todo brilla más, de repente se respira mejor.
Cuando un niño se ríe, la sombra desaparece y el miedo se desvanece,
y en esta sala se oye cada vez más fuerte un sonido potente y sonoro.

Cuando un niño se ríe, el corazón sabe que todo tiene sentido,
que el bien florece con más belleza allí donde alguien oye una risa.
Cuando un niño se ríe, desaparece la tristeza, desaparece la ira,
y de inmediato se despierta en cada uno de nosotros ese canto común.

Dame la mano, caminemos juntos,
que esta alegría despierte en nosotros
lo que es luminoso, lo que es bueno,
que lo oiga el mundo entero.

Cuando un niño se ríe, ¡se ríe el mundo entero!
Cuando un niño se ríe, ¡cuánta luz hay en nosotros!
Cuánto sol hay en una sola risa, cuánto bien nos da,
cuando un niño se ríe, ¡el mundo se ríe!
Cuando un niño se ríe, ¡el mundo entero se ríe!
Cuando un niño se ríe, ¡el resplandor crece en nuestros corazones!
Danos la mano, quédate con nosotros, cantemos una vez más:
cuando un niño se ríe, ¡el mundo se ríe!

Aquí no hacen falta grandes palabras ni grandes gestas,
a veces hay que saber quedarse cuando el mundo nos llama en silencio.
Cuando ves, cuando oyes, cuando sabes estar cerca,
incluso una pequeña sonrisa de un niño puede dar una gran fuerza.

Hoy juntos, hoy en voz alta, al mismo ritmo, al unísono,
que esta canción vuele más lejos, que ilumine cada día.
Porque en esa risa hay esperanza, en ella comienza nuestro mundo,
y gracias al calor y a la cercanía, crece más bondad en nosotros.

Dame la mano, caminemos juntos,
que esta alegría despierte en nosotros
lo que es luminoso, lo que es bueno,
que todo el mundo lo oiga.

Cuando un niño se ríe, ¡todo el mundo se ríe!
Cuando un niño se ríe, ¡cuánta luz hay en nosotros!
Tanto sol en una sola risa, tanto bien nos da,
cuando un niño se ríe, ¡el mundo se ríe!
Cuando un niño se ríe, ¡todo el mundo se ríe!
Cuando un niño se ríe, ¡el resplandor crece en nuestros corazones!
Danos la mano, quédate con nosotros, cantemos una vez más:
cuando un niño se ríe, ¡el mundo se ríe!

 

PIOSENKA  „MIĘDZY POSĄGAMI”

Między posągami tańczy mały świat,
tu się śmieję głośno, tu przed siebie gnam.
Tu jest moja ścieżka, tutaj jestem ja,
z takich małych rzeczy rośnie wielki świat.

Między posągami biegnę lekko tak,
tu mam patyk, listek, tam na piasku ślad.
Pytam: „co to?”, „po co?”, pytam cały czas,
Bo wciąż chcę poznawać świat dokoła nas.

Między posągami jest mój mały świat,
pełen jest zabawy, śmiechu, słońca, barw.
Tu i teraz rosnę, tu i teraz trwam,
to, co dla was małe, dla mnie ważne tak. 
Między posągami jest mój mały świat,
pełen jest zabawy, śmiechu, słońca, barw.
Tu i teraz rosnę, tu i teraz trwam,
spójrz uważnie na mnie — cały świat jest tam.

Nie chcę jeszcze wiedzieć, dokąd biegnie czas,
teraz chcę być blisko, teraz wołam was.
Teraz mam pytania, teraz ważne dni,
bo świat nie jest „później” — tylko „teraz” brzmi.

Nie chcę czekać długo, aż zrozumiesz mnie,
chcę, żebyś był blisko, kiedy wołam: „hej!”.
Tu jest moje teraz, tutaj miejsce mam,
jeśli zejdziesz bliżej, dam ci ten mój świat.

PIOSENKA „Z WYSOKA”

Z wysoka, z wysoka inny widać świat,
więcej tam pośpiechu, więcej ważnych spraw.
Z wysoka, z wysoka widać dalszy szlak,
więc patrzymy wyżej — chyba trzeba tak.

Już nie stoją w miejscu, już ruszają w dal,
każdy krok wysoki, każdy równy tak.
Patrzą ponad nami, patrzą dalej wciąż,
jakby najważniejszy był ten dalszy ląd.

Z wysoka, z wysoka inny widać świat,
więcej tam pośpiechu, więcej ważnych spraw.
Z wysoka, z wysoka widać dalszy bieg,
ale czy z tej góry widać jeszcze nas?

Każdy mówi głośno, każdy mówi: „wiem”,
każdy patrzy dalej, jakby tam był sens.
my mamy pytania, mamy własny głos,
chcemy, żeby ktoś usłyszał właśnie to.

Z wysoka, z wysoka inny widać świat,
więcej tam pośpiechu, więcej ważnych spraw.
Z wysoka, z wysoka widać dalszy cel,
ale czy z tej góry widać to, co jest?

Może z góry widać więcej dróg niż stąd,
może łatwiej stamtąd ruszać prosto w głąb.
Ale kiedy biegniesz tylko tam, gdzie cel,
bardzo łatwo minąć tego, kto tu jest.

Z wysoka, z wysoka inny widać świat,
więcej tam pośpiechu, więcej ważnych spraw.
Z wysoka, z wysoka można widzieć cel,
ale czy z tej góry widać jeszcze mnie?


PIOSENKA „ZANIM NAUCZYSZ MNIE”

Kiedy mówisz bardzo szybko, gubię słowa, gubię krok,
kiedy patrzysz gdzieś wysoko, ja jestem daleko stąd.
Jestem mały, idę wolniej, uczę świata się co dzień,
zanim powiesz: „chodź już dalej”, zostań chwilę blisko mnie.

Kiedy mówisz: „nie zrozumiesz”, robi mi się smutno tak,
bo ja żyję nie „za chwilę”, tylko tutaj, pośród was.
Mam pytania, własne myśli, swój malutki ważny świat,
zanim zechcesz mnie prowadzić, najpierw obok ze mną stań.

Zanim nauczysz mnie, zatrzymaj ze mną czas,
zanim pokażesz drogę, najpierw zauważ nas.
Zanim znów spojrzysz w górę, zobacz, że jestem tu,
podejdź bliżej, spójrz mi w oczy, zostań chwilę ze mną tu.

My tak często chcemy mówić, my tak często wiemy coś,
a w tym biegu i pośpiechu gubimy dziecięcy głos.
Łatwo mówić: „musisz zdążyć”, „musisz wiedzieć”, „musisz biec”,
trudniej zostać, trudniej słuchać, trudniej tak po prostu trwać.

Zanim nauczysz mnie, zatrzymaj ze mną czas,
zanim pokażesz drogę, najpierw zauważ nas.
Zanim znów spojrzysz w górę, zobacz, że jestem tu,
podejdź bliżej, spójrz mi w oczy, zostań chwilę ze mną tu.



PIOSENKA - Kiedy śmieje się dziecko

Kiedy śmieje się dziecko, wraca blask, wraca dzień,
nagle wszystko świeci jaśniej, nagle lżej oddycha się.
Kiedy śmieje się dziecko, znika cień i znika lęk,
a w tej sali coraz głośniej słychać mocny, głośny dźwięk.

Kiedy śmieje się dziecko, serce wie, że to ma sens,
że najpiękniej rośnie dobro tam, gdzie ktoś usłyszy śmiech.
Kiedy śmieje się dziecko, znika smutek, znika gniew,
i od razu w każdym z nas budzi się ten wspólny śpiew.

Podaj rękę, chodźmy razem,
niech ta radość budzi w nas
to, co jasne, to, co dobre,
niech usłyszy cały świat.

Kiedy śmieje się dziecko — śmieje się cały świat!
Kiedy śmieje się dziecko — tyle światła jest w nas!
Tyle słońca w jednym śmiechu, tyle dobra daje nam,
kiedy śmieje się dziecko — śmieje się świat!
Kiedy śmieje się dziecko — śmieje się cały świat!
Kiedy śmieje się dziecko — rośnie w sercach naszych blask!
Podaj rękę, zostań z nami, zaśpiewajmy jeszcze raz:
kiedy śmieje się dziecko — śmieje się świat!

Tu nie trzeba wielkich słów i nie trzeba wielkich spraw,
czasem trzeba umieć zostać, kiedy cicho woła świat.
Kiedy widzisz, kiedy słyszysz, kiedy umiesz blisko trwać,
nawet mały uśmiech dziecka może wielką siłę dać.

Dzisiaj razem, dzisiaj głośno, jednym rytmem, jednym tchem,
niech ta pieśń poleci dalej, niech rozjaśni każdy dzień.
Bo w tym śmiechu jest nadzieja, w nim zaczyna się nasz świat,
i od ciepła, i bliskości więcej dobra rośnie w nas.

Podaj rękę, chodźmy razem,
niech ta radość budzi w nas
to, co jasne, to, co dobre,
niech usłyszy cały świat.

Kiedy śmieje się dziecko — śmieje się cały świat!
Kiedy śmieje się dziecko — tyle światła jest w nas!
Tyle słońca w jednym śmiechu, tyle dobra daje nam,
kiedy śmieje się dziecko — śmieje się świat!
Kiedy śmieje się dziecko — śmieje się cały świat!
Kiedy śmieje się dziecko — rośnie w sercach naszych blask!
Podaj rękę, zostań z nami, zaśpiewajmy jeszcze raz:
kiedy śmieje się dziecko — śmieje się świat!